OPSTANAK ZAŠTIĆENIH VRSTA

Ovaj blog je nastao kao potreba da se na jednom mestu opišu više tema,a akcenat se stavlja na zaštitu prirode,životinja i ljudi.

Pokušaćemo u mesecima koji predstoje da vam iz naše obimne arhive prikažemo što više članaka iz širokog spektra tema koje će obrađivati:

Važnost očuvanja jedinstvenih ekosistema,životinjskih i biljnih vrsta koje izumiru ili su ugrožene na neki drugi način,lepote nesvakidašnjih prirodnih mesta,opisati neke interesantne vste koje nisu ugrožene kao i druge životinje koje se u Srbiji nepravdeno istrebljuju na svakom koraku(a neverovatno važne za ravnotežu u prirodi) kao što su zmije i vukovi.

I na kraju teme koje se tiču nas ljudi: kako da promenimo svoje ponašanje prema prirodi,drugim živim bićima u flori i fauni ali i prema nama samima.

Važnost borbe protiv rasizma,nacionalizma,verske netrpeljivosti,psiho-fizičkog nasilja u porodici i drugih vidova zlostavljanja,mržnje,ratnih sukoba,omalovažavanja žena,osoba ometenih u razvoju i dr.

Potrebna nam je mudrost,požrtvovanost i zelja za učenjem,zato su inspiracija za buduće tekstove upravo ljudi koji su to imali:Mahatma Gandi,Stiv Irvin i Čarls Darvin ali i naš Jovan-Joca Memedović.

Vreme je da shvatimo da smo deo prirode,da od nje zavisimo i od suživota sa svim njenim stanovnicima koji imaju jednaka prava na život,koji osećaju bol,patnju,ljubav,radost...baš kao i ljudi.

od autora bloga:Aleksandar Šaca Latovljević

Pratite nas i na našoj FB stranici:
https://www.facebook.com/Opstanak-zaštićenih-vrsta-220224764820117/

CRVENI VUK

amlramzes | 17 Decembar, 2011 21:46

 

 Ranije su postojale 3 vrste crvenog vuka ,od čega su dve vrste izumrle do 1980. uključujuci i treću 'današnju' vrstu koja je funkcionalno izumrla u divljini ali je taj status promenjen u kritično ugrožen ,kada su vukovi iz zarobljeništva vraćeni u Severnu Karolinu 1987.
Trenutni status eksperimentalne populacije u Severnoj Karolini broji oko 100 jedinki.

Crveni vuk je severno američki canid,koji je nekada živeo širom jugoistoka sjedinjenih država,krajem epohe pleistocena.Na osnovu fosilnih i arheoloških dokaza,domet ovog vuka je proširen na jugoistoku od atlantičkih zaliva i obala,severno do doline reke ohajo i centralne pensilvanije,a na zapadu do centralnog teksasa i JI misurija.



Visina mu je 66-79cm na ramenima,ukupna dužina 111-165cm,uključujuci rep 30-43cm.
Težina varira od 16 do 41kg,ali u proseku oko 24kg.Mužijaci su oko 10%veći od ženki.
Dlaka je duga i gruba,uglavnom braon prljave boje,na gornjem delu tela sa nekoliko crnih šara duž leđa.Njuška je duga,nosni jastučići široki i crni,uši riđe,noge i rep dugački s žbunastim crnim vrhom na kraju.Telo je srednje veličine,negde između sivog vuka i kojota.

Štene crvenog vuka na rođenju ima krzo boje škriljca i tamno sivu,kako odrasta menja boju koja liči na mešavinu cimet,braon,sivkaste boje po telu i crnim vrhom repa,i tamno crnom bojom na nogama.Tokom zime dlaka se menja.Njuška je belo obojena oko usana.
Nesrazmerno duge noge i velike uši razdvajaju crvene vukove po izgledu od sivog vuka i kojota.Opšti izgled je vitkiji i gracizniji nego kod sivog vuka.

Taksonomija crvnog vuka se raspravlja na debatama još pre nego što su počeli napori 1973 da se spase od izumiranja.Godine 1971 Atkins i Dilon su sproveli studiju o mozgu canida i potvrdili posebnosti i primitivne karakteristike crvenog vuka.Mnoge studije tokom 1970 fokusirane na morfologiju crvenog vuka dovele su do zakljucka da je to posebna vrsta.Ipak neki naučnici smatraju da je to samo podvrsta sivog vuka ili hibrid sivog vuka i kojota.
Kasnija genetska istraživanja pokazala su da istočni i crveni vuk imaju zajedničkog pretka pre 150 000-300 000 god.Tako da je određivanje vrsta još bilo sporno-da li je to podvrsta sivog vuka ili posebna vrsta?
Bez obzira na njegov indentitet US zavod za ribe i divljač smatra da je dostojan oporavka.

U maju 2011 analiza crvenog vuka,istočnog vuka,sivog,vuka,i genoma psa otkrila je da je crveni vuk 76-80% kojot i samo 20-24% sivi vuk,što sugeriše da je crveni vuk mnogo više po poreklu kojot nego istočni vuk,kako se ranije tvrdilo.Pa se danas zvanično smatra da to nije ni posebna vrsta ni istočnog ni crvenog vuka.
Ranije su postojale 3 vrste crvenog vuka ,od čega su dve vrste izumrle do 1980. uključujuci i treću 'današnju' vrstu koja je funkcionalno izumrla u divljini ali je taj status promenjen u kritično ugrožen ,kada su vukovi iz zarobljeništva vraćeni u Severnu Karolinu 1987.
Trenutni status eksperimentalne populacije u Severnoj Karolini broji oko 100 jedinki.
Program oporavka je jedinstven jer više od 680 000 hektara (2800km2) su savezne zemlje a 1.002.000 (4500km2)je privtno zemljište.1991 crveni vukovi su pušteni u 'great smoky planine'nacionalni park u istoČnom Tenesiju.Međutim zbog izloženosti okruženja bolestima(parvovirusima),parazitima i konkurencije sa kojotima  crveni vuk nije mogao uspešno da uspostavi populaciju u parku.Stoga su plen mogli naći samo na nižim visinama što ih je primoralo da napuste park u potrazi za hranom.


Druga grupa crvenih vukova je bila puštena na primorskim ostrvima Floride,Misisipiju i Južnoj Karolini kao deo plana upravljanja uzgoja iz zatoceništva.St.Vinset ostrvo na Floridi je trenutno jedino ostrvo aktivno u razmnožavanju.
S obzirom na njihovu široku istorijsku rasprostranjenost,crveni vukovi koriste mnoge tipove staništa u jednom trenutku.Poslednja prirodna populacija koristi primorske ravničarske močvare,bare i poljoprivredna polja pirinča i pamuka.Međutim ovo okruženje nije tipično stanište ovih vukova.Ali populacija može napredovati ako u blizini nema ljudi a postoji pogodno šumsko-močvarno stanište kao što je to u Severnoj Karolini.

Polno su zreli s dve godine.Legla su u proseku s pet štenadi.Crveni vukovi žive u porodiČnom okruženju sličnom kao kod sivog vuka.Potomci glavnog para se tolerišu u čoporu do početka seksualne zrelosti.

Crveni vuk živi u proširenoj porodici koja obuhvata dominatni par s mladuncima iz prethodnih sezona.Crveni vuk će mirisom označiti granice svoje teritorije u cilju odvraćanja drugih čopora.Kao vrhunski grabljivac crveni vuk nema prirodnih neprijatelja iako deli plen sa divljim mačkama i kojotima ali im ubijeni plen može ukrasti američki crni medved.

Pre istrebljenja u divljini plen su mi bili pacovi,zečevi i glodari.Nasuprot tome crveni vukovi iz obnovljene populacije se oslanjaju na belorepe jelene,rakune,zeceve i pacove.



UZGOJ U zarobljništvu i reintrodukcija
Formalni napori za opstanak su započeli tokom 1973.kada je program uzgoja u zarobljeništvu osnovan u Takomi-Vašington.400 životinja je zarobljeno u jugoist. Luizijani i Teksasu do 1980.
Ali od njih 400 samo za 43 je analizama utvrđeno da su čisti a ne hibridi s kojotom.
Prva legla su proizvedena u maju 1977.Ali se opet utvrdilo da su većina i od ovog broja hibridi,pa ih je ostalo na kraju samo 17. koji su bili usko povezani da je genetski čisto dobijeno samo 8 mladunaca.

76te-su dva vuka puštena u prirodu Južne Karoline s namerom da se ispitaju reintrodukcijske metode.Kada su se parovi uparili,kasnije su puštani i drugi eksperimentalni parovi.Populacija je polako rasla i proširena na 4 nac.parka na 1700 000 hektara-6 900km2.

98.jedna populacija je uklonjena s ostrva kraj misispija radi vetrovatnoće susreta s ljudima.
Treći projekat na ostrvu Floride 1990 a 97e na još nekoliko ostrva ove savezne države.
91e. dva para su ponovo uvedena u great smoky planine park,gde je ubijen poslednji crveni vuk 1905.Uprkos nekim početnim uspesima vukovi prebačeni u Severnu Karolinu 98god.i napori da se vrsta uvede u park su propali.

2007god. 300 crvenih vukova je ostalo na svetu sa 207 u zarobljništvu.



Prema najnovijem izveštaju o programu oporavka crvenih vukova iz okt.2010.utvrđeno je da je u područiju za obnovu 110-130 crvenih vukova u Sev.Karolini.ipak,pošto nisu svi novo uzgojenih imali radio ogrlice,može se za samo 70 potvrditi kao poznate jedinke,26 Čopora ,11 parova,i 9 dodatnih jedinki koje nisu u vezi s čoporom.

Ukrštanjem sa kojotima je postalo pretnja obnovi crvenog vuka,kao i fragmentacija staništa,bolesti,antropogena smrtnost su takode briga.napori da se smanji opasnost od kojota se vrše kao i da se smanje ostale pretnje.

Mnoge organizacije učestvuju u planu opstanka crvenog vuka i nadgledaju odgoj i ponovno uvođenje preko 150 vukova.

http://amlramzes.blog.rs

 

2011-12-18 

Komentari

Re: CRVENI VUK

sanjarenja56 | 18/12/2011, 18:34

Samo ti piši. O opstanku retkih vrsta malo ko piše. Na ovom blogu samo ti.

objašnjenje

amlramzes | 18/12/2011, 18:31

amlramzes

Članak o Crvenom vuku je opširan jer se o ovoj životinji nemože mnogo pročitati na Srpskom jeziku,a jedna je od najugroženijih na svetu.

Ovo je jedan od tri članka na ovom blogu,uz Bubu-nosorga i Anemonsku biljku Sasa iz Deliblatske peščare koji su jedini opširniji članci na našem jeziku.

Dodaj komentar





Zapamti me

 
Accessible and Valid XHTML 1.0 Strict and CSS
Powered by blog.rs - Design by BalearWeb